Ελεύθερη είσοδος των εκπαιδευτικών σε Μουσεία Μνημεία και Αρχαιολογικούς Χώρους.

Με Κοινή Υπουργική Απόφαση που έχει υπογραφεί από το Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α. και θα υπογραφεί σύντομα από το Υπουργείο Οικονομικών, θα επιτρέπεται και πάλι η ελεύθερη είσοδος των εκπαιδευτικών λειτουργών της Α΄ Βάθμιας, Β΄Βάθμιας και Γ΄Βάθμιας εκπαίδευσης σε Μουσεία Μνημεία και Αρχαιολογικούς Χώρους.
Την απάντηση αυτή έδωσε στη Βουλή ο Αναπληρωτής υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Κωνσταντίνος Τζαβάρας, ύστερα από ερώτηση του Βουλευτή Λευτέρη Αυγενάκη.Όπως δήλωσε ο  Βουλευτής κ. Αυγενάκης: «η εκπαίδευση και ο πολιτισμός πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και υπευθυνότητα, και οφείλουμε να εξασφαλίσουμε στους εκπαιδευτικούς την ελεύθερη πρόσβαση στον πολιτισμό και την ιστορία της πατρίδας μας, της ιστορικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς».

Επιδοτούμενο δωρεάν γάλα σε μαθητές

Στην επιδότηση του γάλακτος που καταναλώνεται από μαθητές στα σχολεία όλης της χώρας, με 18 λεπτά ανά λίτρο, προχωρά το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Το 100% του επιδοτούμενου ποσού είναι κοινοτική ενίσχυση.
Οι λεπτομέρειες τόσο για το γενικό πλαίσιο εφαρμογής του μέτρου όσο και τις προϋποθέσεις συμμετοχής φορέων για την υλοποίησή του, ρυθμίζονται με την κοινή υπουργική απόφαση που υπεγράφη από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Παιδείας.
Μπορούν να υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής στο σχετικό πρόγραμμα φορείς,όπως μία σχολική μονάδα ή μια σχολική επιτροπή, ή οι προμηθευτές των προϊόντων (στους οποίους περιλαμβάνεται και το κυλικείο) ή και μια οργάνωση, η οποία θα συσταθεί ειδικά για αυτό τον σκοπό (π.χ. ένας Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων) και θα λειτουργεί για λογαριασμό ενός ή περισσοτέρων σχολικών μονάδων ή εκπαιδευτικών αρχών.

 

Η εν λόγω επιδότηση μπορεί να συνδυαστεί με πιθανούς άλλους πόρους φορέων (όπως δήμοι, ΜΚΟ, εθελοντικές οργανώσεις κτλ.) προκειμένου το γάλα να διατίθεται σε ακόμη χαμηλότερη τιμή έως και δωρεάν στους μαθητές.
Με σκοπό την αξιοποίηση του μέτρου για την επίτευξη πολύ χαμηλότερων τιμών διάθεσης του επιδοτούμενου γάλακτος στα σχολεία, σε σχέση με τις τρέχουσες τιμές της αγοράς, αλλά και για τη ρύθμιση λεπτομερειών εφαρμογής, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο υπουργείο με εκπροσώπους των παραγωγικών, μεταποιητικών και εμπορικών φορέων (κυλικεία) του γάλακτος, όπου ζητήθηκε από όλους τους εμπλεκόμενους στην αλυσίδα παραγωγής και διάθεσης να συμβάλουν σε αυτό τον σκοπό.
«Η επιδότηση της κατανάλωσης γάλακτος στα σχολεία, που για πρώτη φορά θα αξιοποιήσει η χώρα μας, καθώς αποτελούσε τη μόνη χώρα στην ΕΕ που δεν το εφάρμοζε, υλοποιεί έναν στόχο που το υπουργείο έχει θέσει ως προτεραιότητα: την πρόσβαση όλων των μαθητών της χώρας σε ποιοτικά και υγιεινά γαλακτοκομικά προϊόντα», δήλωσε σχετικά ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αθ. Τσαυτάρης.
Πρόσθεσε πως σύντομα πρόκειται να εφαρμοστεί άλλο ένα κοινοτικό μέτρο, αυτό που αφορά στη δωρεάν διάθεση φρούτων και λαχανικά στα σχολεία.

Ανακοίνωση της ΔΑΚΕ Καθηγητών Δ.Ε για το σχέδιο Π.Δ για την Αξιολόγηση

Κατατέθηκε από το Υπουργείο Παιδείας προς διαβούλευση  το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Μία προσεκτική ανάλυση του προτεινόμενου σχεδίου υποχρεώνει τον πιο καλόπιστο να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα κείμενο, που σε καμία περίπτωση δε μπορεί να αποτελέσει βάση συζήτησης.

Τα βασικά του χαρακτηριστικά είναι τα εξής:

·         Συνδέεται άμεσα η αξιολόγηση με τη μισθολογική προαγωγή στον επόμενο βαθμό

·         Υπάρχουν προκαθορισμένες ποσοστώσεις για τη μετάβαση από τον ένα βαθμό στον άλλο, με αποτέλεσμα να είναι δυνατόν να απορριφθούν συνάδελφοι, παρά τη θετική τους παρουσία στο χώρο του σχολείου. Ειδικά η μετάβαση από το βαθμό Γ στο βαθμό Β είναι Γολγοθάς, αφού το 40% δε θα προαχθεί , ανεξάρτητα από την επίδοση τους

·         Ο βαθμός Α είναι στην πραγματικότητα άβατο για τους εκπαιδευτικούς, αφού μόνο το 15% θα φτάσει σε αυτόν. Αν εξαιρέσουμε τα στελέχη της εκπαίδευσης που τον κατέχουν  ήδη λόγω  θέσεως (Περιφερειακοί Διευθυντές, Διευθυντές Εκπαίδευσης) και αυτοί που πιθανόν θα τον λάβουν ύστερα από την αξιολογική διαδικασία (Διευθυντές και Υποδιευθυντές Σχολικών Μονάδων), ελάχιστοι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί  θα έχουν αυτή τη δυνατότητα

Η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε εδώ και πολλά χρόνια έχει ταχθεί υπέρ της θεσμοθέτησης μιας αξιολόγησης με καθαρά παιδαγωγικά κριτήρια που θα αφορά το σύνολο των εκπαιδευτικών δομών αλλά και του εκπαιδευτικού έργου. Στόχος αυτής της αξιολόγησης θα πρέπει να είναι η καταγραφή των ελλείψεων και η επισήμανση προβλημάτων και η χάραξη μιας διορθωτικής πολιτικής που θα βελτιώσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

      Σχετικά με το ρόλο των εκπαιδευτικών στο σχολείο η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε είναι απολύτως σαφής. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι η ψυχή του σχολείου και να εμπνέει και να καθοδηγεί το μαθητή. Είμαστε αντίθετοι με τους συναδέλφους που ακολουθούν αντιεκπαιδευτικές μεθόδους και έχουν συγκρουσιακή λογική στις σχέσεις τους με τους μαθητές. Κατηγορηματικά δηλώνουμε ότι ο καθηγητής που δε συνεργάζεται με τους συναδέλφους, είναι φυγόπονος και δεν αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει  τα καθήκοντα του επιβαρύνοντας  τους συναδέλφους του, έχει αυθάδη και αντισυναδελφική συμπεριφορά και προκαλεί με τη στάση του τους μαθητές, δεν έχει καμία θέση στο δημόσιο σχολείο. Δε μπορεί όμως το Υπουργείο Παιδείας να επικαλείται μεμονωμένα περιστατικά , που αφορούν μικρή μειοψηφία εκπαιδευτικών, για να επιβάλει ένα σχέδιο αξιολόγησης που πρωτίστως στοχεύει στη μισθολογική καθήλωση μεγάλου  μέρους των εκπαιδευτικών.

      Είναι γεγονός ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που είναι συνεπείς στα υπαλληλικά τους καθήκοντα, έχουν εποικοδομητικές σχέσεις με τους μαθητές τους, αλλά έχουν κάποια προβλήματα στη διδακτική μεθοδολογία που ακολουθούν ή παρουσιάζουν κάποια κενά στο γνωστικό αντικείμενο. Οι εκπαιδευτικοί αυτής της κατηγορίας δε γίνονται καλύτεροι με τη μισθολογική τους καθήλωση. Η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε έχει προτείνει Σχολή Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών που θα αναλαμβάνει τη συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, έτσι ώστε να παραμένουν επιστημονικά επαρκείς, παρακολουθώντας και τις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις. Οι εκπαιδευτικοί που επιμορφώνονται θα πρέπει να απαλλάσσονται από τα διδακτικά τους καθήκοντα, λαμβάνοντας πλήρεις αποδοχές. Η επιμόρφωση πρέπει να είναι συστηματική και να αφορά μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών. Όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να παρακολουθήσουν μια ετήσια επιμόρφωση τουλάχιστον μία φορά στη διάρκεια του υπηρεσιακού τους βίου. Επιπρόσθετα θα πρέπει να προβλέπονται ταχύρρυθμες επιμορφώσεις, έτσι ώστε η επιμόρφωση να είναι συνεχής.

      Αντίθετα το Υπουργείο Παιδείας δε φαίνεται να κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο προτεινόμενο Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος αναφέρεται ρητά ότι από το παρόν σχέδιο δεν προκύπτει δαπάνη για το Δημόσιο. Απαντάμε στο Υπουργείο Παιδείας: ΧΩΡΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΕΤΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.

      Τίθεται επίσης το ερώτημα: Ποιος θα κάνει την αξιολόγηση; Οι Διευθυντές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι περισσότεροι Σχολικοί Σύμβουλοι και Διευθυντές Σχολικών Μονάδων δεν επελέγησαν στις θέσεις τους λόγω της τυφλής υποταγής τους στα κελεύσματα της κυρίας Διαμαντοπούλου και τη συνεπή προσήλωση τους στο ΠΑΣΟΚ; Οι κρίσεις που έγιναν το 2010 ήταν σκληρά κομματικές κρίσεις και στόχο είχαν την κατάληψη των θέσεων ευθύνης από τους ημετέρους. Θεωρούμε αδιανόητο τα συγκεκριμένα Στελέχη της Εκπαίδευσης να αξιολογήσουν τους εκπαιδευτικούς. Η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε απαιτεί τη λήξη της θητείας των Σχολικών Συμβούλων, των Διευθυντών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και την έναρξη νέας διαδικασίας για αξιοκρατικές επιλογές Στελεχών.

      Οι δυνάμεις της Αριστεράς λένε όχι σε κάθε μορφή αξιολόγησης. Η Συνεργασία ξεχνάει ότι με τις ψήφους των συνέδρων της έχουν βγει τα συμπεράσματα του 8^ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ που αναφέρουν καθαρά ότι η ΟΛΜΕ αποδέχεται την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου. Η Ε.Σ.Α.Κ Δ.Ε.Ε κηρύσσει την επανάσταση αρνούμενη κάθε μορφή αξιολόγησης. Δε μας λέει όμως ότι στα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ανατολικής Ευρώπης υπήρξε το πιο σκληρό αξιολογικό σύστημα. Αποσιωπά το γεγονός ότι στη Σοβιετική Ένωση υπήρξε διπλή αξιολόγηση, τόσο σε επίπεδο Σοβιετικής Δημοκρατίας, όσο και σε κεντρικό επίπεδο με την ύπαρξη αξιολογητών που στέλνονταν από τη Μόσχα και αξιολογούσαν τόσο τους εκπαιδευτικούς  όσο και τις δομές και τα Στελέχη Εκπαίδευσης κάθε δημοκρατίας. Οι Παρεμβάσεις πιστεύουν ότι με όχημα τις δικαιολογημένες αντιδράσεις των εκπαιδευτικών θα πραγματοποιήσουν τα θολά επαναστατικά τους οράματα.

      Συνάδελφοι, η χώρα μας βιώνει μια πρωτόγνωρη οικονομική κρίση. 1.200.000 εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να αξιολογηθεί η εργασία τους. 500.000 εργαζόμενοι βρίσκονται υπό καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας, έχουν υποστεί σημαντικές μειώσεις των αποδοχών τους και επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους ο κίνδυνος της απόλυσης. Οι αριστερές παρατάξεις προτείνουν να απευθυνθούμε στην κοινωνία και να ζητήσουμε τη στήριξη της στον αγώνα για να μην εφαρμοστεί καμία μορφή αξιολόγησης. Εμείς που αξιολογούμε καθημερινά τα παιδιά τους, ζητάμε τη συμπαράσταση των γονέων για να μην αξιολογηθούμε οι ίδιοι. Πιστεύει αλήθεια κανένας ελεύθερα στοχαζόμενος συνάδελφος ότι με μία τέτοια θέση θα τους έχουμε μαζί μας;

      Η στάση της απόλυτης άρνησης κάθε μορφής αξιολόγησης είναι ο καλύτερος σύμμαχος στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για να περάσει με τη στήριξη της κοινωνίας το απαράδεκτο σχέδιο μισθολογικής καθήλωσης. Είναι πολύ εύκολο για Υπουργείο Παιδείας να παρουσιάσει τους καθηγητές ως μία ακόμα συντεχνία που απολαμβάνει μία σχετική εργασιακή ασφάλεια, που επιθυμεί να λειτουργεί αυθαίρετα και κατά το δοκούν στον εργασιακό της  χώρο και πειραματίζεται πάνω στα παιδιά. Η λογική της καθολικής άρνησης και της αποφυγής του διαλόγου δε γίνεται αποδεκτή από την κοινωνία.

Η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε έχει ξεκάθαρες θέσεις και τις καταθέτει στον κλάδο:

·         Λέμε ΝΑΙ  σε μία αξιολόγηση με καθαρά παιδαγωγικά κριτήρια και τελικό στόχο τη βελτίωση του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου

       ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ

·         Τη σύνδεση της αξιολόγησης με τη μισθολογική προαγωγή και τις απολύσεις.

·         Τον καθορισμό συγκεκριμένων ποσοστώσεων στις προαγωγές που στόχο έχουν τη μη εξέλιξη μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών ανεξάρτητα από την απόδοση τους

·         Την παραμονή επί διετία στον ίδιο βαθμό όσων εκπαιδευτικών κριθούν ανεπαρκείς

·         Τους κομματικούς αξιολογητές (Διευθυντές Δευτεροβάθμιας, Σχολικούς Συμβούλους, Διευθυντές Σχολικών Μονάδων)

             Για όλους αυτούς τους λόγους ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΘΗΛΩΣΗΣ που επιχειρούν να υλοποιήσουν.  Καλούμε τους συναδέλφους μας που αποτελούν τη σιωπηλή πλειοψηφία να στηρίξουν τις θέσεις μας. Να μην αφήσουν μία φωνασκούσα μειοψηφία να επιβάλλει τις θέσεις της στον κλάδο. Η επικράτηση ακραίων θέσεων μόνο κακό θα κάνει στον κλάδο μας. Η Δ.Α.Κ.Ε Δ.Ε με αίσθημα ευθύνης καλεί τους συναδέλφους να στηρίξουν τις θέσεις της και να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα.

Ε.Ε. της ΔΑΚΕ Καθηγητών Δ.Ε

8o ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΜΕ: AΞIOΛOΓHΣH TOY EKΠAIΔEYTIKOY EPΓOY

H αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, όπως και κάθε εκπαιδευτικό ζήτημα, έχει πολιτικο-ιδεολογική αναφορά. H παρουσία ή η απουσία της δε συνιστά εξ ορισμού προοδευτικό ή συντηρητικό γεγονός (με οποιονδήποτε συνδυασμό των διαζεύξεων), αλλά το τι θα διαμορφωθεί και θα αναπτύσσεται εξαρτάται από τους συσχετισμούς και τη δυναμική των αντιτιθέμενων απόψεων.
Tο ερώτημα, ως εκ τούτου, δεν έγκειται στο σημείο “ναι ή όχι στην αξιολόγηση” (άλλωστε οι επιλεκτικοί μηχανισμοί διατρέχουν όλο τον κορμό της Παιδείας και δεν “ανακαλύπτονται” σε αυτό το θέμα). Έγκειται στο “για ποια αξιολόγηση μιλάμε, για ποιο σκοπό γίνεται, από ποιους γίνεται και πώς συνδέεται με τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης και τις επιλογές του κινήματός μας”.
Για μας η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου στοχεύει στην αναμόρφωση της σχολικής ζωής σε μία κατεύθυνση χειραφέτησης των δρωσών κοινωνικών δυνάμεων, στον εκδημοκρατισμό του εκπαιδευτικού συστήματος, στη μορφωτική – παιδαγωγική ενίσχυση της εκπαιδευτικής πράξης, στη διαρκή επιστημονική ανανέωση του γνωστικού περιεχομένου, στην κοινωνιολογική αποτίμηση της εκπαιδευτικής λειτουργίας, στην προώθηση των στόχων του κλάδου μας.
H αξιολόγηση είναι μία δυναμική διαδικασία, που πρέπει να συνδεθεί με ένα σύνολο θεσμικών αλλαγών, με γενναία χρηματοδότηση, με ουσιαστική επιμόρφωση, με ευελιξία στα αναλυτικά προγράμματα, με αλλαγές στο σύστημα διοίκησης και εποπτείας της εκπαίδευσης, με συμμετοχή των εκπαιδευτικών στο σχεδιασμό και τη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής, με συνεργασία του Παιδαγωγικού Iνστιτούτου με τους συνδικαλιστικούς φορείς και το KE.ME.TE.
H αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου αποτέλεσε και αποτελεί έναν από τους κύριους άξονες των συνδικαλιστικών θέσεων και διεκδικήσεων του κλάδου μας. Kαι τούτο, διότι η αξιολόγηση συνδέεται με το χαρακτήρα της σχολικής ζωής, την επιστημονική και παιδαγωγική ελευθερία, τη θέση και το ρόλο των εκπαιδευτικών, αλλά και την πολιτικοϊδεολογική θεώρηση της εκπαίδευσης.
H OΛME έδωσε μακροχρόνιους αγώνες, για να παρεμποδίσει την επιβολή των ιδεολογικών ελέγχων στην εκπαιδευτική λειτουργία και τη μετατροπή των καθηγητών σε πειθήνια εκτελεστικά όργανα των κυβερνητικών εντολών. Όσο διατηρείται και ενισχύεται το προσωποπαγές, ιεραρχικό, γραφειοκρατικό και αυταρχικό σύστημα διοίκησης και εποπτείας της εκπαίδευσης (νόμος 2043/92), οποιαδήποτε μορφή αξιολόγησης του εκπαιδευτικού θα είναι αναπόφευκτα διαδικασία συμμόρφωσης και ελέγχου, που θα διαιωνίζει την ισχύουσα τάξη πραγμάτων.
H αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, για το συνδικαλιστικό μας κίνημα, είναι μια ενεργός διαδικασία ανάλυσης και ανάδειξης των ουσιαστικών προβλημάτων του σχολείου, σε μία κατεύθυνση προώθησης και επίλυσής τους με βάση τις δικές μας επιλογές.
H αξιολόγηση, όπως εμείς την προσδιορίζουμε, δεν είναι απόρροια των κελευσμάτων της αγοράς σε μία λογική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας. Eίναι ένα πεδίο ανάπτυξης του κοινωνικού χαρακτήρα της Παιδείας. Eίναι ένας χώρος στον οποίο θα αποτυπωθούν οι κύριες πλευρές της μόρφωσης (χαρακτήρας της γνώσης, ανισότητες, μαθησιακές ανάγκες, περιεχόμενο σχολείου κ.λπ.) με ένα τρόπο που θα δημιουργεί τοπικούς και ευρύτερους πολιτικούς συσχετισμούς για τον εκδημοκρατισμό της εκπαίδευσης. Δεν είναι ο τόπος καταγραφής απλώς και μόνο των γνωστών (άλλωστε) προβλημάτων, αλλά το υπόστρωμα ανάπτυξης μιας δυναμικής που θα απαιτεί λύσεις τόσο στο σχολικό μικρόκοσμο όσο και στον εκπαιδευτικό μακρόκοσμο.
H αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου δεν είναι μία “εξωτερική” αποτίμηση της σχολικής πραγματικότητας (από κάποιους τρίτους), αλλά μία εσωτερική υπόθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας, που αποβλέπει (και με διάθεση αυτοκριτικής) στην αναμόρφωση της παιδαγωγικής πράξης. Eίναι μία συλλογική και προσωπική προσπάθεια για να απελευθερωθούν οι δημιουργικές δυνάμεις του κλάδου μας.
Oι θέσεις μας για τον προγραμματισμό και την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου
Oι θέσεις τις οποίες έχουμε διαμορφώσει για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου συναντούν ευρύτατη αποδοχή. Eπιβεβαιώνονται από τα πορίσματα των ευρωπαϊκών συνδικάτων και του Συμβουλίου της Eυρώπης (Δελτίο OΛME, τεύχος 618, Φεβρουάριος ’91). Eνισχύθηκαν από την ειδική ημερίδα που διοργάνωσε η OΛME σε συνεργασία με ειδικούς για το θέμα αυτό (Aθήνα 19-12-91) και από τις συζητήσεις που έχουν διοργανώσει οι τοπικές μας ενώσεις.
Συγκεκριμένα:
–        Tο σχολείο είναι ένας χώρος δημιουργίας ευαίσθητων διαπροσωπικών σχέσεων, αποτελεσματικός, παραγωγικός και όχι χώρος ανταγωνιστικός.
–        H διδασκαλία είναι μία σύνθετη και συλλογική ανθρώπινη λειτουργία, που συνδέεται με παράγοντες, όπως οι σκοποί της εκπαίδευσης, τα μέσα που διατίθενται, τα αναλυτικά προγράμματα, τα βιβλία, οι συνθήκες εργασίας, η διοικητική δομή, το κοινωνικό περιβάλλον.
–        Δεν υπάρχει ένας γενικός κώδικας διδασκαλίας, που να μπορεί να εφαρμοστεί παντού με τα ίδια αποτελέσματα, και δεν μπορεί να εξακριβωθεί επιστημονικά ποια διδασκαλία αποδίδει περισσότερο.
–        Όλες οι μέθοδοι ατομικής αξιολόγησης που έχουν εφαρμοστεί χαρακτηρίζονται από αναξιοπιστία και αναποτελεσματικότητα.
–        Aντίθετα, οι μέθοδοι αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου πρέπει να σέβονται την επαγγελματική ελευθερία, την πρωτοβουλία και υπευθυνότητα των εκπαιδευτικών, να μην προκαλούν το μεταξύ τους ανταγωνισμό, να μην επηρεάζουν την επαγγελματική και μισθολογική τους εξέλιξη.
Όλα τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα δικαιώνουν την εμμονή μας στη θέση για προγραμματισμό και αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος και του εκπαιδευτικού έργου, γιατί αποτελεί δυναμική λειτουργία, προωθητική μετασχηματισμού για όλο το εκπαιδευτικό σύστημα.
H πρότασή μας
Tο σύστημα αξιολόγησης που προτείνουμε βασίζεται στις παρακάτω αρχές:
1.       Σκοπός της αξιολόγησης είναι η βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης και όχι ο διοικητικός έλεγχος και η πειθάρχηση των καθηγητών.
H αντίληψη ότι, αν ελέγξουμε τον καθηγητή, θα πάνε όλα καλά στο σχολείο είναι άκρως αναχρονιστική και λανθασμένη. Άλλωστε, η διεθνής εμπειρία καταδεικνύει ότι οι εκπαιδευτικοί ενεργοποιούνται περισσότερο με εσωτερικά κίνητρα βελτίωσης της εκπαιδευτικής λειτουργίας και όχι με κάποια εξωτερικά ανταγωνιστικά κίνητρα αποδοτικότητας.
2.       O σύλλογος διδασκόντων αποκτά ουσιαστικό ρόλο στην εκπαιδευτική λειτουργία με την ανάληψη αποφασιστικών αρμοδιοτήτων στην αξιολόγηση, καθώς και στην κατάρτιση ερευνητικών και επιμορφωτικών προγραμμάτων.
3.       H αξιολόγηση συνδέεται με την υποβοήθηση και την ανάπτυξη ερευνητικών και πειραματικών δραστηριοτήτων στα σχολεία. Συνδέεται επίσης με την ευελιξία των αναλυτικών προγραμμάτων και την πρόβλεψη κινήτρων (δημοσίευση εργασιών κ.λπ.).
4.       H αυτοαξιολόγηση είναι βασικός συντελεστής της όλης διαδικασίας. Oι εκπαιδευτικοί, τόσο στη βασική τους κατάρτιση όσο και στην επιμόρφωσή τους, πρέπει να ενημερώνονται και στις πρακτικές της συλλογικής αξιολόγησης και της αυτοαξιολόγησης.
5.       O ρόλος του σχολικού συμβούλου στη διαδικασία της αξιολόγησης είναι καθοδηγητικός, συμβουλευτικός και παιδαγωγικός.
6.       Oι έννοιες “αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου” και “υπηρεσιακή κρίση” πρέπει να διαχωριστούν. H υπηρεσιακή κρίση γίνεται μόνο για τη στελέχωση της εκπαίδευσης και δε συνδέεται με τη μισθολογική εξέλιξη.
Mε βάση τις αρχές αυτές, η πρότασή μας συγκεκριμενοποιείται ως εξής:
Aξιολόγηση του Eκπαιδευτικού Έργου
―       Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς ο Σύλλογος Διδασκόντων κάνει τον προγραμματισμό του σχολικού έργου και τον υποβάλλει στον προϊστάμενο Δ.E. και
στους σχολικούς συμβούλους, που διατυπώνουν τις παρατηρήσεις τους. Tο Σχολικό Συμβούλιο, επίσης, καταθέτει τις δικές του απόψεις στο Σύλλογο Διδασκόντων για θέματα που αφορούν την οργάνωση της σχολικής ζωής. Στη συνέχεια, ο Σύλλογος Διδασκόντων συνεδριάζει και οριστικοποιεί τον προγραμματισμό της σχολικής χρονιάς.
–        Oι παιδαγωγικές συνεδρίες του A’ και του B’ τριμήνου προσλαμβάνουν ουσιαστικό χαρακτήρα. O Σύλλογος Διδασκόντων συζητεί διεξοδικά επί της πορείας του αρχικού προγραμματισμού και προβαίνει στις απαιτούμενες διορθωτικές κινήσεις.
–        Στο τέλος της χρονιάς γίνεται από το Σύλλογο Διδασκόντων απολογισμός. Kάθε καθηγητής καταθέτει το δικό του απολογιστικό σημείωμα, επί του οποίου εκφράζονται οι απόψεις του διευθυντή του σχολείου και του σχολικού συμβούλου. Tο απολογιστικό σημείωμα του καθηγητή αναφέρεται:
–        στο βαθμό υλοποίησης των προγραμματισμένων στόχων·
–        στις αδυναμίες – δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την υλοποίηση·
–        στις παρεμβάσεις και υποδείξεις του διευθυντή και του σχολικού συμβούλου·
–        στις σχέσεις και την εξέλιξη του μαθητικού δυναμικού·
–        στις προτάσεις του για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου.
Kατά τον προγραμματισμό της επόμενης σχολικής χρονιάς λαμβάνονται υπόψη οι υποδείξεις των σχολικών συμβούλων και του προϊσταμένου Δ.E. επί του απολογισμού της προηγούμενης.
Mε βάση τους απολογισμούς του εκπαιδευτικού έργου οι σχολικοί σύμβουλοι και οι διευθυντές Δ.E. υποβάλλουν σε τακτά χρονικά διαστήματα τις προτάσεις τους στο Παιδαγωγικό Iνστιτούτο και στο YΠEΠΘ αντίστοιχα.
Mε τις παραπάνω προτάσεις πιστεύουμε ότι διασφαλίζεται μια διαδικασία διαρκούς ανατροφοδότησης και βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου.
Yπηρεσιακή Kρίση
H υπηρεσιακή κρίση γίνεται από Συμβούλια Eπιλογής μη ελεγχόμενα από την κυβερνητική εξουσία. Στα Συμβούλια Eπιλογής μετέχουν αιρετοί εκπρόσωποι του κλάδου. Δεν μπορούν να μετέχουν σχολικοί σύμβουλοι.
Tα κριτήρια με τα οποία θα κρίνει το Συμβούλιο Eπιλογής πρέπει να είναι αυστηρά αξιοκρατικά και αντικειμενικά, και να συνδυάζουν την επιστημονική κατάρτιση με τη διοικητική και οργανωτική ικανότητα, την εμπειρία στα ζητήματα της εκπαίδευσης και την ενεργό συμμετοχή στις σχολικές διαδικασίες.
Aνάμεσα στα στοιχεία που μπορεί να συνεκτιμά το Συμβούλιο Eπιλογής βλέπουμε να συμπεριλαμβάνονται:
–        το υπηρεσιακό μητρώο του υποψηφίου (επιμορφώσεις – μετεκπαιδεύσεις – συγγραφικό έργο, δημοσιεύσεις κ.λπ.)·
–        οι ετήσιοι απολογισμοί των σχολείων, όπου συμπεριλαμβάνονται τα απολογιστικά σημειώματα του εκπαιδευτικού και οι παρατηρήσεις του σχολείου και του σχολικού συμβούλου·
–        κάθε άλλο στοιχείο που μπορεί να προσκομίσει ο υποψήφιος.
–        Σε κάθε περίπτωση, ο υποψήφιος έχει το δικαίωμα ένστασης και προσφυγής σε δευτεροβάθμια κρίση.
Oι παραπάνω θέσεις συνδέονται με τη συνολική επανεξέταση και διαπραγμάτευση του πλαισίου που ρυθμίζει το περιεχόμενο, την οργάνωση και τη διοίκηση του εκπαιδευτικού συστήματος. Στα πλαίσια αυτής της συνολικής επαναδιαπραγμάτευσης, αντιλαμβανόμαστε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού ως μία διαδικασία αποκεντρωμένη και συλλογική, στα πλαίσια της σχολικής μονάδας. Kάθε σχολείο αποτελεί ιδιαίτερη εκπαιδευτική μονάδα με ιδιαιτερότητες υποδομής, με τους δικούς της κοινωνικούς και πολιτισμικούς προσδιορισμούς και με τους δικούς της φορείς, που συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Σε μια τέτοια περίπτωση υιοθετείται η αξιολόγηση “από τα κάτω” και “από τα μέσα” ως μία υπόθεση δημόσιου “απολογισμού”. Tο συγκεκριμένο πλαίσιο οργάνωσης αυτής της αξιολόγησης είναι υπόθεση της κάθε σχολικής μονάδας στα πλαίσια της εκπαιδευτικής της περιφέρειας.

Τι είπε ο υπουργός παιδείας στην ΟΛΜΕ για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr Ο υπουργός Παιδείας Κ.Αρβανιτόπουλος δεν απάντησε στο ερώτημα που του ετέθη από τα μέλη του Δ.Σ της ΟΛΜΕ, κατά τη χθεσινή προγραμματισμένη συνάντηση, για αποδέσμευση της αξιολόγησης από τη μισθολογική εξέλιξη. Επίσης δήλωσε ότι το σχέδιο Π.Δ που έχει δοθεί στη δημοσιότητα θα τροποποιηθεί σε αρκετά σημεία και επιφυλάχθηκε να  το κοινοποιήσει, όταν πάρει την τελική του μορφή.  Τα παραπάνω ανακοίνωσε σήμερα η ΟΛΜΕ η οποία σημειώνει :«Σε κάθε περίπτωση, καταστήσαμε σαφές προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ότι αν δεν αποσύρει το συγκεκριμένο Π.Δ., αποδεσμεύοντας με νόμο την αξιολόγηση από την βαθμολογική και μισθολογική μας εξέλιξη, η απάντηση του κλάδου θα είναι και ισχυρή και ηχηρή». Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΟΛΜΕ Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ συναντήθηκε με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Αντικείμενο της συνάντησης ήταν το προτεινόμενο Π.Δ για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Στη συνάντηση αυτή κατατέθηκε με απόλυτη σαφήνεια η αντίθεση του κλάδου στο προτεινόμενο Π.Δ που στηρίζεται στο νόμο 4024/11. Συγκεκριμένα: •    Είμαστε αντίθετοι στη σύνδεση της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού με τη μισθολογική του εξέλιξη. •    Είμαστε αντίθετοι στην πρακτική των ποσοστώσεων στις προαγωγές των συναδέλφων, η οποία και αντιεπιστημονική είναι και δεν έχει προηγούμενο σε ολόκληρη την Ευρώπη. •    Είμαστε αντίθετοι στη μισθολογική καθήλωση που προβλέπει ο νόμος 4024/11 για μεγάλο μέρος του κλάδου και στη διετή παραμονή-ποινή στον ίδιο βαθμό των συναδέλφων που θα κριθούν ανεπαρκείς. Η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου είναι μία καθαρά παιδαγωγική διαδικασία, που καμία σχέση δεν έχει με δημοσιονομικές σκοπιμότητες. Αντίθετα, ο νόμος 4024/11 και το προτεινόμενο Π.Δ έχουν πρωτίστως δημοσιονομικές στοχεύσεις. Καμία επιστημονική μελέτη δεν έχει αποδείξει ότι ο εκπαιδευτικός που έχει προβλήματα επάρκειας στο γνωστικό αντικείμενο βελτιώνεται με την περικοπή του μισθού του. Καμία αναφορά δε γίνεται και κανένας σχεδιασμός δεν προβλέπεται στον τομέα της επιμόρφωσης. Τριάντα χρόνια μετά την κατάργηση της θεσμοθετημένης επιμόρφωσης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτός είναι ο τομέας που πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή της. Είναι λοιπόν προφανές, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σχέδιο μισθολογικής καθήλωσης, καλυμμένο με το μανδύα της αξιολόγησης. ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ Ο ΚΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ. Από την πλευρά του ο Υπουργός Παιδείας δεν απάντησε στο ερώτημα που του ετέθη από τα μέλη του Δ.Σ για αποδέσμευση της αξιολόγησης από τη μισθολογική εξέλιξη. Επίσης δήλωσε ότι το σχέδιο Π.Δ που έχει δοθεί στη δημοσιότητα θα τροποποιηθεί σε αρκετά σημεία και επιφυλάχθηκε να μας το κοινοποιήσει, όταν πάρει την τελική του μορφή.  Από την πλευρά μας τονίστηκε, ότι οι διαφωνίες μας σε βασικά σημεία του σχεδίου Π.Δ παραμένουν ισχυρές, με κορυφαία την σύνδεση της αξιολόγησης με την βαθμολογική μας εξέλιξη.  Σε κάθε περίπτωση, καταστήσαμε σαφές προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ότι αν δεν αποσύρει το συγκεκριμένο Π.Δ., αποδεσμεύοντας με νόμο την αξιολόγηση από την βαθμολογική και μισθολογική μας εξέλιξη, η απάντηση του κλάδου θα είναι και ισχυρή και ηχηρή.

Το Υπουργείο αγνόησε τους Σχολικούς Συμβούλους στη διαβούλευση για το προεδρικό διάταγμα για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών

Μπορεί ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Σχολικών Συμβούλων κι ένα μέλος του ΔΣ να συμμετείχαν ενεργά στη δεκαμελή Επιτροπή για την κατάρτιση του Σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος  για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ωστόσο , όπως καταγγέλλει η ΠΕΣΣ «το ΥΠΑΙΘΠΑ δεν συμπεριέλαβε στους αποδέκτες προς διαβούλευση το συλλογικό όργανο των Σχολι-κών Συμβούλων, των στελεχών εκείνων που αποτελούν σημαντικό παράγοντα του σχεδιαζόμενου αξιολογικού συστήματος και διαθέτουν την κατά τεκμήριο σχετική τεχνογνωσία στην τόπο μας». 
Παρά ταύτα η ΠΕΣΣ, αναφέρει ανακοίνωσή της,  με απόλυτο αίσθημα ευθύνης απέναντι τόσο στα μέλη της όσο και σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, σε ειδική συνεδρίαση του ΔΣ, αφού μελέτησε λεπτομερώς το σχέδιο Π.Δ. και  αξιολόγησε σχε-τικές εισηγήσεις των Περιφερειακών της Τμημάτων καθώς επίσης προτάσεις μεμο-νωμένων μελών της και άλλων εκπαιδευτικών, αποφάσισε ομόφωνα τα εξής:

 
Α.Το σχέδιο ΠΔ δεν κινείται στο πλαίσιο αρχών που η ΠΕΣΣ είχε δημοσιοποιήσει και αποστείλει στο ΥΠΑΙΘΠΑ, ενώ η εφαρμογή του αναδεικνύει  ως κυρίαρχη την γραφειοκρατική – διοικητική διάσταση των στελεχών εκπαίδευσης και υποβαθμίζει τον καθοδηγητικό, επιμορφωτικό και παιδαγωγικό – επιστημονικό ρόλο των Σχολικών Συμβούλων.

Β.Το συγκεκριμένο σχέδιο ΠΔ κρίνεται πρόχειρο, περιέχει αποσπασματικές, ακόμη και άδικες διατάξεις, χαρακτηρίζεται από ουσιώδεις ελλείψεις και ασάφειες και δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά ένα σύνθετο, εξαιρετικά σημαντικό και ευαίσθητο θέμα, όπως είναι η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, ώστε και μέσω αυτής να επιδιωχθεί η βελτίωση της Εκπαίδευσης.
Γ.Εφόσον οι αξιολογικές διαδικασίες στο χώρο της Εκπαίδευσης δεν αποδε-σμεύονται από τις διατάξεις του Ν.4024/2011 και κυρίως από τις διατάξεις περί πο-σοστώσεων κατά τις προαγωγές, η εφαρμογή του ΠΔ θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο για ουσιαστικούς και λειτουργικούς λόγους, τους οποίους  μπορούμε να αναπτύξουμε λεπτομερώς, αν και εφόσον κληθούμε από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘΠΑ. 
Δ.Το σχέδιο ΠΔ δεν έλαβε υπόψη του  θετικές προτάσεις του  πορίσματος της Επιστημονικής Επιτροπής, την οποία το ίδιο το ΥΠΑΙΘΠΑ είχε συστήσει,  κινείται δε περισσότερο σε διοικητικό άξονα και λιγότερο σε εκπαιδευτικό-παιδαγωγικό.
Ε.Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σχέδιο Π.Δ δεν υπάρχει ούτε μια απλή αναφορά στην ανάγκη σύνδεσης της αξιολόγησης με ένα σταθερό και διευρυμένο σύστημα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, το οποίο μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό βελ-τίωσης τόσο των εκπαιδευτικών όσο και του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου. Ούτε επίσης υπάρχει η παραμικρή αναφορά σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολό-γησης, που θα περιλαμβάνει αξιολόγηση του συστήματος αξιολόγησης (μετααξιολό-γηση), αξιολόγηση δομών, πολιτικών, Προγραμμάτων Σπουδών, Διδακτικών βιβλίων.
  
Ανάμεσα στις πολλές αδυναμίες του σχεδίου Π.Δ. η Πανελλήνια Ενωση Σχο-λικών Συμβούλων , αναφέρει ενδεικτικά τις ακόλουθες:

 Το ΠΔ περιλαμβάνει μη έγκυρα αξιολογικά σχήματα, όπου στελέχη αξιολογούνται για ανύπαρκτο ή δευτερεύοντα αλλά όχι για κύριο ρόλο ή περιγράφεται αξιολόγηση χωρίς λογική σχέση αξιολογητή-αξιολογούμενου. Για παράδειγμα:

1.    Οι Διευθυντές Σχολικών Μονάδων προβλέπεται να αξιολογούνται από τους Σχολικούς Συμβούλους για διδακτικά καθήκοντα και όχι για τον παι-δαγωγικό καθοδηγητικό τους ρόλο στη σχολική μονάδα.
2.    Αποδίδεται αξιολογικός ρόλος σε διοικητικά αναρμοδίους (π.χ. υπευθύνους ΕΚΦΕ ως προς τους συνεργάτες του ΕΚΦΕ).
3.    Προβλέπεται αξιολογικό σχήμα, στο οποίο δεν υπάρχει άμεση υπηρεσιακή σχέση αξιολογητή-αξιολογούμενου, με τον αξιολογητή να μη γνωρίζει καν τον αξιολογούμενο (π.χ. οι υπεύθυνοι σχολικών δραστηριοτήτων ή προϊ-στάμενοι ΣΣΝ, αντί να αξιολογούνται σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης από Σχολικό Σύμβουλο και το Διευθυντή Διεύθυνσης, προβλέπεται να αξι-ολογούνται σε επίπεδο Περιφέρειας από τον Προϊστάμενο ΕΠΚ).
4.    Τα στελέχη των ΠΕΚ, της Γ΄θμιας Εκπαίδευσης αξιολογούνται από Περιφε-ρειακούς Διευθυντές της Α΄θμιας ή Β΄θμιας Εκπαίδευσης και οι Σχολικοί Σύμβουλοι δύο φορές !

 Η περιγραφική κλίμακα αξιολόγησης συγκεκριμένων κριτηρίων είναι  ασύμ-βατη με την πραγματικότητα, το ουσιαστικό έργο και τις δυνατότητες των εκπαιδευ-τικών. Για παράδειγμα, οι απαιτήσεις που αναφέρονται στον τομέα της επιστημονι-κής επάρκειας και επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών, είναι τουλάχιστον υπερβολικές και έξω από την τρέχουσα εκπαιδευτική πραγματικότητα. Επίσης, δεν είναι δυνατό σε κάθε αξιολογική περίοδο να μηδενίζονται προϋπάρχοντα προσόντα και να απαιτούνται επιπρόσθετα.
 Οι εσχάρες αποτύπωσης που οφείλουν να συνοδεύσουν το ΠΔ  και που θα καθιστούν σαφέστερη και ανάγλυφη την αξιολογική διαδικασία, περιέργως πώς, δεν δημοσιοποιούνται.
 Υπάρχουν ασαφείς διατυπώσεις, οι οποίες πρέπει να τροποποιηθούν, ώστε να αποφευχθούν παρερμηνείες. Για παράδειγμα, η αναφορά ότι «οι εκπαιδευτικοί είναι επαρκείς εφόσον κατέχουν τα προβλεπόμενα από τον νόμο τυπικά και επιστη-μονικά προσόντα για τον διορισμό εκπαιδευτικού της ειδικότητάς τους» ίσως θεωρη-θεί ότι δεν καλύπτει εκπαιδευτικούς που διορίσθηκαν νομίμως υπό διαφορετικές προϋποθέσεις από εκείνες που σήμερα ισχύουν.
 Υπάρχουν διατάξεις που είναι πρόχειρα διατυπωμένες και θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε χαρακτηρισμό «ελλιπούς» μεγάλο αριθμό εκπαιδευ-τικών, ιδιαίτερα στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου το πλήθος των διδακτικών μεθοδολογιών τις οποίες  καλεί το Σχέδιο ΠΔ να υλοποιούν υποχρεωτικά οι εκπαι-δευτικοί στις τάξεις, ώστε να χαρακτηριστούν «πολύ καλοί» και «εξαιρετικοί», είναι αδύνατο και όλως αναποτελεσματικό να εφαρμοστούν.
 Δημιουργούνται ανισότητες τόσο εις βάρος εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε περισσότερα από ένα σχολεία, προβλέποντας  αξιολόγηση από αντίστοιχο αριθμό αξιολογητών, όσο και μεταξύ εκπαιδευτικών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα μέσω διαφοροποίησης αξιολογικών διατάξεων.
 Ενώ προβλέπεται η κατάταξη των εκπαιδευτικών σε ένα πρωτόγνωρο σχήμα αριθμητικής - κατηγορικής κλίμακας, δεν υπάρχει στοιχειώδης αναφορά για τον τρό-πο και τα όργανα που θα είναι αρμόδια  για τη συνολική αξιολογική αποτίμηση.
 Στα τεκμήρια της αξιολογικής διαδικασίας δεν περιλαμβάνονται όσα προ-κύπτουν κατά τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας.
 Οι προβλεπόμενες στο σχέδιο ΠΔ χρονικές περίοδοι για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα στις εκτεταμένες γεωγραφικά περιοχές ευθύνης Σχολικών Συμβούλων, στις ορεινές περιοχές και στην νησιωτική Ελλάδα, είναι προδήλως α-σφυκτικές, μη ρεαλιστικές και ουσιαστικά μη αποτελεσματικές.
 Η διαδικασία των ενστάσεων είναι αόριστη. Ενώ  αναφέρεται ότι οι  ενστά-σεις  ανατίθενται στην Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. και τις Ε.Α.Ε.Ε.,  δεν έχουν νομοθετηθεί τα σχετι-κά όργανα, δεν καθορίζονται η σύνθεση και οι αρμοδιότητές τους, ούτε γίνεται ανα-φορά σε μελλοντικά νομοθετήματα που θα τα καθορίζουν. Επίσης, δεν περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο τα όργανα εκδίκασης ενστάσεων θα αποφαίνονται ως προς τις υποβαλλόμενες ενστάσεις. Επιπρόσθετα, η πρόβλεψη ότι οι ενστάσεις των διευθυ-ντών σχολικών μονάδων θα εκδικάζονται σε επίπεδο Διεύθυνσης, παραβαίνει βασική αρχή, σύμφωνα με την οποία το δευτεροβάθμιο όργανο εκδίκασης οφείλει να βρίσκεται σε υπερκείμενο επίπεδο και να μη συμμετέχει ο αρχικός κριτής.


Ειδικότερα ως προς διατάξεις του άρθρου 8 : «Ποιοτικός αξιολογικός χαρα-κτηρισμός των σχολικών συμβούλων»,  η Πανελλήνια Ενωση Σχολικών Συμβούλων , αναφέρει  ενδεικτικά τα εξής:

1.    Στην κατηγορία Ι – Άσκηση  έργου επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδή-γησης:

Α) Κριτήριο του εκπαιδευτικού σχεδιασμού, του προγραμματισμού και της υλοποίησης.
Το κριτήριο αφορά σχεδόν αποκλειστικά την Α΄ θμια Εκπαίδευση, α-φού - όπως είναι γνωστό- οι Σχολικοί Σύμβουλοι της Β΄ Θμιας Εκπαίδευσης είναι Σύμβουλοι ειδικότητας και δεν έχουν δυνατότητα παρέμβασης στις εκπαιδευτικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ωρολογίου και του α-ναλυτικού προγράμματος σπουδών στις σχολικές μονάδες ευθύνης τους.

Β) Κριτήριο της μελέτης θεμάτων διαπαιδαγώγησης των μαθητών
Ακατανόητη διατύπωση, ειδικότερα για ειδικότητες της Β΄θμιας Εκ-παίδευσης

2.    Στην κατηγορία ΙΙ – Άσκηση του έργου της αξιολόγησης και της επιμόρφω-σης των εκπαιδευτικών:

Α) Κριτήριο της ανάλυσης των επιμορφωτικών αναγκών και των διαδικασιών αξιολόγησης.
Δημιουργούνται ερωτηματικά για το τι ακριβώς σημαίνει:
 Ο Σ.Σ. αξιολογεί πλημμελώς τους εκπαιδευτικούς;
 Προβλέπει και προλαβαίνει τυχόν δυσλειτουργίες του συστήματος της αξιολόγησης και διαμεσολαβεί με οξύνοια;
 Εισηγείται στους ανωτέρους του πιο αποτελεσματικές ή καινοτόμες με-θόδους για  την καλύτερη υλοποίησή της;

Β) Κριτήριο της διαδικασίας υποστήριξης και επιμόρφωσης των εκπαιδευτι-κών, που συνδέεται με την αξιολόγηση.
Δημιουργούνται ερωτηματικά για το τι ακριβώς σημαίνει:
 Ο Σ.Σ. προβλέπει και προλαμβάνει τυχόν δυσλειτουργίες του συστήματος της επιμόρφωσης;
 εφαρμόζει καινοτόμες ή πιο αποτελεσματικές μεθόδους επιμόρφωσης και καθοδήγησης των εκπαιδευτικών;

3.    Στην κατηγορία ΙΙΙ – Επιστημονική και επαγγελματική ανάπτυξη:

 αα) Ο Σ.Σ. κρίνεται «Επαρκής, εφόσον κατέχει τα προβλεπόμενα από τον νόμο τυπικά και επιστημονικά προσόντα για τον διορισμό εκπαιδευτικού της ειδικότητάς του».
 Όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη  αποκλείει καθολικά εκείνους τους εκπαιδευτικούς που στα τελευταία 35 χρόνια νομίμως διορίστηκαν ή νομίμως μετατάχτηκαν και το βασικό τους πτυχίο δεν είναι αυτό με το οποίο σήμερα γίνονται οι διορισμοί στον κλάδο τους. Τέτοιο παράδειγμα αποτε-λούν οι πλέον του 50% των Σχολικών Συμβούλων ΠΕ19 – Πληροφορικής και οι περίπου 2500 καθηγητές ΠΕ19. Για το λόγο αυτό προτείνεται η διατύπωση «Επαρκής εφόσον ανήκει σε κλάδο των καθηγητών που  εποπτεύει».

 ββ) Ο Σ.Σ. κρίνεται Πολύ καλός, εφόσον συντρέχουν στο πρόσωπό του δύο (2), τουλάχιστον, από τις κάτωθι προϋποθέσεις:
i) Είναι κάτοχος δεύτερου ή και τρίτου βασικού πτυχίου ή έχει μετεκπαιδευ-τεί σε Διδασκαλείο ή διαθέτει βεβαίωση σπουδών σε αντικείμενα που αφο-ρούν στην τέχνη και τον πολιτισμό από αναγνωρισμένο δημόσιο φορέα.  
ii) Διαθέτει πιστοποίηση στις Τ.Π.Ε. επιπέδου Ι ή ΙΙ.
iii) Γνωρίζει μία, τουλάχιστον, ξένη γλώσσα σε επίπεδο Β2, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν. 2740/1999.
iv) Έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα επιμόρφωσης στις Σ.Ε.Λ.Μ.Ε. ή στις Σ.Ε.Λ.Δ.Ε.
v) Υπήρξε ή είναι υπότροφος του Ι.Κ.Υ.

Οι προϋποθέσεις (i), (iv) και (v) είναι φανερά φωτογραφικές διότι:

Α. Είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Σχολικών Συμβούλων δεν είχε την δυνατότητα να παρακολουθήσει πρόγραμμα επιμόρφωσης στις Σ.Ε.Λ.Μ.Ε. ή στις Σ.Ε.Λ.Δ.Ε. γιατί η είσοδος στο πρόγραμμα γίνονταν με κλή-ρωση και αφορούσε σε ένα πολύ μικρό αριθμό ετησίως.
Οι Σχολές αυτές έχουν παύσει να λειτουργούν εδώ και χρόνια, οπότε το προσόν αυτό δεν μπορεί κανείς πλέον να το αποκτήσει και όσοι το κατέχουν είναι ελάχιστοι.

Β. Υποτροφίες του Ι.Κ.Υ έχουν ελάχιστοι  και επί πλέον είναι απορίας άξιο γιατί είναι προσόν και μάλιστα δυνητικά καθοριστικό.

 Γ. Είναι απαξιωτικό για τις σπουδές της συντριπτικής πλειοψηφίας των Σ.Σ. να θεωρείται προσόν ακόμα και μια βεβαίωση σε αντικείμενα που αφορούν στην τέχνη και τον πολιτισμό από αναγνωρισμένο δημόσιο φορέα, αλλά όχι για παράδειγμα στα Μαθηματικά, στη Φυσική, στον Τεχνολογικό τομέα, κτλ.

Δ. Είναι πρωτάκουστο  βεβαιώσεις και δεύτερο πτυχίο, να υπερκαλύπτουν Μεταπτυχιακά (Μάστερ) και Διδακτορικά !

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι:

1.    Δεν λαμβάνονται υπόψη δεύτερο ή και τρίτο Μεταπτυχιακό και Διδακτο-ρικό
2.    Δεν λαμβάνεται υπόψη η διδασκαλία σε ΑΕΙ-ΑΤΕΙ-ΠΕΚ
3.    Δεν λαμβάνονται υπόψη προγράμματα εκατοντάδων ωρών, όπως τα Πα-νεπιστημιακά Κέντρα Επιμόρφωσης (ΠΑΚΕ), Μαθησιακές Δυσκολίες, ε-κτεταμένα επιμορφωτικά προγράμματα Πανεπιστημίων σε συγκεκριμένα επιστημονικά αντικείμενα κτλ.
4.    Άσκηση καθηκόντων σε θέσεις ευθύνης

 γγ) Ο Σ.Σ. κρίνεται Εξαιρετικός, εφόσον, συντρέχουν στο πρόσωπό του τρεις (3), τουλάχιστον, από τις προϋποθέσεις της προηγούμενης κλίμακας και επιπλέον είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου ή διδακτορικού διπλώμα-τος.

Είναι πρωτοφανές και αναξιοκρατικό:

1.    Η εξομοίωση ενός Μεταπτυχιακού με ένα Διδακτορικό!
2.    Ο επί της ουσίας αποκλεισμός από την βαθμίδα του «εξαιρετικού» συ-νάδελφων Σ.Σ. που διαθέτουν περισσότερους από ένα Μεταπτυχιακούς τίτλους και Διδακτορικά και μάλιστα της ειδικότητάς τους, αλλά δεν εί-χαν την πρόνοια να πάρουν βεβαιώσεις στην τέχνη και τον πολιτισμό ή δεύτερο πτυχίο !
Και καταλήγει η ανακοίνωση της   Πανελλήνιας Ενωσης Σχολικών Συμβούλων :
«Επιπρόσθετα υπάρχουν παράπλευρα ζητήματα της αξιολόγησης, που αφο-ρούν στην κάλυψη αναγκών διοικητικής υποστήριξης, οικονομικής κάλυψης που α-παιτούν οι μετακινήσεις αξιολογητών, καθώς και θεσμικής θωράκισης κατά την ά-σκηση των αξιολογικών τους καθηκόντων.  

Από όσα παραπάνω ενδεικτικά παρατέθηκαν, είναι φανερό ότι η χωρίς σημα-ντικές τροποποιήσεις εφαρμογή του ΠΔ, αντί να συμβάλει στην αναβάθμιση της ποιότητας στην εκπαίδευση, θα προωθήσει ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον, που θα επιδράσει αρνητικά στο όποιο παιδαγωγικό κλίμα επικρατεί σή-μερα στα σχολεία της χώρας.

Για το λόγο αυτό απαιτούνται ουσιώδεις βελτιώσεις ώστε να  καταστήσουν την αξιολόγηση λειτουργική και αποτελεσματική, καθώς και βοηθό και σύμμαχο του εκ-παιδευτικού και όχι απειλή της υπόστασής του.

Στη κατεύθυνση αυτή η ΠΕΣΣ έχει ήδη επισημάνει, με την 157/30-9-2012   ανακοίνωσή της, ότι είναι επί της αρχής υπέρ της αξιολόγησης στην εκπαίδευση και δηλώνει ότι είναι έτοιμη να συνεισφέρει ουσιαστικά στη βελτίωσή του σχεδίου ΠΔ. ώστε να θεσμοθετηθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα Αξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου και των Εκπαιδευτικών, το οποίο, απαλλαγμένο από στεγνές δημοσιοϋπαλλη-λικού και γραφειοκρατικού χαρακτήρα  διαδικασίες, θα συμβάλει στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας, στηρίζοντας ταυ-τόχρονα τους εκπαιδευτικούς στο δύσκολο και ευαίσθητο έργο τους».

Οι Φτωχοί "Λάζαροι" στην αρρώστια και οι Πλούσιοι Πολιτικοί στην υγεία

Γράφει ο Πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης

"Καθημερινά, εκατοντάδες ανασφάλιστοι άρρωστοι, με τη διάγνωση του καρκίνου τριγυρνούν στους δρόμους περιμένοντας το θάνατο, αφού δεν έχουν τα χρήματα για να χειρουργήσουν τον καρκίνο... τριγυρνούν απελπισμένοι, αναζητώντας μία ελπίδα που δε βρίσκουν πουθενά, ώσπου να κυλήσει ο χρόνος, να γίνει ο καρκίνος ανεγχείρητος και να τους επιφέρει το θάνατο. Και πεθαίνουν ενώ θα μπορούσαν να ζήσουν... και μένουν αβοήθητοι, ενώ θα μπορούσαν να βοηθηθούν.
Καθημερινά, εκατοντάδες έγκυοι περιμένουν να γεννήσουν στο δρόμο, με το ρίσκο να ζήσουν ή να πεθάνουν ή να έχουν μία ζωή ένα ανάπηρο παιδί επειδή δεν έχουν τα 800 ευρώ για να γεννήσουν στο νοσοκομείο.
Αν δεν είναι αυτό ανθρωπιστική κρίση, τότε τί είναι;
Καθημερινά, τα νοσοκομεία σφραγίζουν τις πόρτες τους σε ολοένα και περισσότερους ανασφάλιστους ασθενείς, ακόμη και σε αυτούς που νοσηλεύονται για επείγουσες καταστάσεις και δια νόμου δικαιούνται δωρεάν νοσηλεία... ακόμη και σε αυτούς, κάποιοι ζητούν λεφτά... και αυτοί οι κάποιοι στα λογιστήρια των νοσοκομείων είναι πάρα πολλοί...
Τι θα απογίνουν λοιπόν, οι εκατοντάδες χιλιάδες ανασφάλιστοι ασθενείς που καθημερινά αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο;
Που θα χειρουργηθούν οι εκατοντάδες χιλιάδες ανασφάλιστοι νεόπτωχοι που τόσα χρόνια πλήρωναν την κοινωνική τους ασφάλιση και τα ταμεία τους αδρά και τώρα λόγω των συνθηκών βρέθηκαν στο δρόμο; Που θα γεννήσουν; Που θα νοσηλευθούν; στον Καιάδα;...
Πριν 6 μήνες, ανοίξαμε το δρόμο για την ίδρυση κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων σε όλη την Ελλάδα. Το ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και της ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών αποτέλεσε το πρότυπο της δομής για την πρωτοβάθμια περίθαλψη εθελοντών γιατρών και φαρμακοποιών σε όλη τη χώρα..  Πολλές χιλιάδες ανασφάλιστων ασθενών εξυπηρετούνται δωρεάν από εθελοντές γιατρούς σε δεκάδες κοινωνικά ιατρεία όλης της Ελλάδας... χωρίς ούτε ένα επίσημο ευχαριστώ του υπεύθυνου φορέα της Υγείας, του Υπουργείου Υγείας προς τους εθελοντές αυτούς.
Όμως ποιο είναι το παρακάτω βήμα; Το πιο οξύμωρο είναι ότι ζούμε σε ένα κράτος, στο οποίο από τη μία το Υπουργείο Υγείας υπόσχεται περίθαλψη στους ανασφάλιστους, ενώ από την άλλη, τα νοσοκομεία κλείνουν τις πόρτες φιλοξενίας σε ολοένα και περισσότερους ανασφάλιστους αρρώστους, πιέζοντάς τους ασφυκτικά να πληρώσουν, ακόμη και στις κατεπείγουσες περιπτώσεις που δια νόμου δικαιούνται τη δωρεάν περίθαλψη.
Σε αυτή τη διάσταση μεταξύ υποσχέσεων του Υπουργείου Υγείας, ισχύουσας νομοθεσίας και μιας οδυνηρής πραγματικότητας που βιώνουν οι ασθενείς στα λογιστήρια που τους κυνηγούν... πρέπει να δώσει εδώ και τώρα απάντηση το Υπουργείο Υγείας για τους φτωχούς αρρώστους Λάζαρους που έχει... και είναι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες... θα τους περιθάλψει ή θα τους αφήσει να πεθάνουν;
Ας μας πουν λοιπόν οι ιθύνοντες, σε ποιο άλλο κράτος της ευρωπαϊκής ένωσης μένουν 1 εκατομμύριο άρρωστοι εκτός νοσοκομείου. Σε ποιο άλλο κράτος της ευρωπαϊκής ένωσης εφαρμόστηκε η υποχρεωτική αναγραφή της δραστικής ουσίας που αφαιρεί το δικαίωμα της θεραπευτικής παρακολούθησης;
Όταν βρίσκονται τόσες χιλιάδες άνθρωποι πάμφτωχοι και άρρωστοι στο δρόμο χωρίς βοήθεια, πως μπορούν κάποιοι να κοιμούνται με τη συνείδηση καθαρή; όταν δε μπορεί το κράτος να τους απλώσει το χέρι και να τους βοηθήσει στη θεραπεία της ασθένειάς τους, τότε ποιοι είναι το κράτος;
Πώς γίνεται αυτή τη στιγμή να υπάρχουν πολιτικοί που κωφεύουν στο ηθικό και κοινωνικό έγκλημα που διαπράττεται εναντίον των ανασφάλιστων φτωχών αρρώστων; Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτός που επιτρέπει ένα κοινωνικό και ηθικό έγκλημα να διαπραχθεί είναι το ίδιο συνένοχος με εκείνον που το διαπράττει...
Προέβη κανείς από τους αρμόδιους υπουργούς στις απαραίτητες κινήσεις, στις απαραίτητες πιέσεις της Τρόικα και της Task Force, ώστε να αποφευχθεί αυτό το τεράστιο υγειονομικό πρόβλημα;
Αν το έκαναν, μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Αν όχι, θα έπρεπε να έχουν εφιάλτες, γιατί δεν κάλεσαν ποτέ τους ομολόγους τους όλης της Ευρώπης να βρουν από κοινού λύση για αυτήν την κρίση που σήμερα είναι πια ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΩΝΙΚΗ.
Ο άρρωστος είναι άνθρωπος και όχι αριθμός. Υγεία με λογιστικά κριτήρια, δεν είναι υγεία - είναι ολιγωρία που θα κοστίσει ανθρώπινες ζωές.
Οι αποφάσεις των πολιτικών για την  υγεία πρέπει να διέπονται από το Ιπποκράτειο πνεύμα και τον σεβασμό απέναντι στο θεράποντα ιατρό. Υγεία χωρίς γιατρούς δε γίνεται.
Καλούμε όλους τους γιατρούς της Αθήνας σήμερα, όποιο ρόλο και αν έχουν υιοθετήσει, να αντιληφθούν ότι κανένας ασθενής που ζει στη χώρα μας δεν πρέπει να μένει χωρίς θεραπεία, είτε είναι φτωχός είτε πλούσιος, είτε έχει κοινωνική ασφάλιση είτε όχι. Ο γιατρός είναι πρώτα και πάνω από όλα γιατρός και έχει έργο ζωής το όφελος του αρρώστου του.
Καλούμε όλους τους πολιτικούς με τις όποιες πολιτικές και αν ασκούν, να σεβαστούν το ύψιστο αγαθό της Υγείας και να μην το ευτελίσουν άλλο. Όλοι οι πολιτικοί που σκέφτονται τα "κόστη", θα πρέπει να αναλογιστούν στην πολιτική που ακολουθούν, όχι μόνο πόσο κοστίζει το νοσήλιο, πόσο κοστίζει το φάρμακο,  πόσο κοστίζει η Υγεία, αλλά πρωτίστως πόσο θα κοστίσουν οι επιλογές τους  σε ανθρώπινες ζωές.. όταν χαθούν κάποιες χιλιάδες... θα είναι ήδη αργά".

Ο Αρχιεπίσκοπος για το μάθημα των Θρησκευτικών

"Σήμερα σὲ μιὰ ἐποχὴ συγκρητισμοῦ καὶ συγχύσεως, ἡ ἀπώλεια τῆς ταυτότητος εἶναι πρόβλημα ὁρατὸ γιὰ τὴν πατρίδα μας. Ὁ ὁμολογιακὸς χαρακτήρας τοῦ μαθήματος εἶναι ἀνάγκη ἐπιτακτική.
 Τὸ θέμα εἶναι πολὺ μεγάλο, καὶ κάθε συζήτηση καὶ ἐνασχόλησι μ’ αὐτὸ μέσα στὰ πλαίσια τῆς ἐκκλησιαστικῆς προοπτικῆς εἶναι πολύτιμη συμβολὴ καὶ προσφορὰ στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ἰδίως στὴν ἑλληνικὴ νεολαία".

Το εύκολο δεν είναι πάντα και ηθικό

Γράφει ο Λυκούργος Λιαρόπουλος

Το χθεσινό θέαμα στις τράπεζες ήταν καταθλιπτικό. Η 3η ηλικία, τα πάλαι ποτέ «περήφανα γηρατειά», ξημέρωσαν στις ουρές των τραπεζών για να μάθουν «πόσα τους κόψανε». Συσσίτια στα σχολεία για πεινασμένα παιδιά και «ηττημένοι» πολίτες μέσα στη βροχή στις στάσεις λεωφορείων που απεργούν, συμπληρώνουν το αποκρουστικό θέαμα της ελληνικής κοινωνίας στις αρχές του 2013.
 

Αιτία, η άβουλη, ανεπαρκής και ίσως ιδιοτελής πολιτική διαχείριση της κρίσης τα τελευταία τρία χρόνια από τις κυβερνήσεις και την τρόικα. Γενεσιουργός αιτία, όμως, το γεγονός ότι για χρόνια μετατρέπαμε δανεικά σε σπίτια, αυτοκίνητα και καλή ζωή. Το 2010 μπήκαμε στα Μνημόνια με έλλειμμα 2009, 36€ δισ. Με αλλεπάλληλες εκλογές διαλυθήκαμε πολιτικό σύστημα και κοινωνία για να συμφωνήσουμε πώς θα το μηδενίσουμε και πότε. Ισως το 2013 να το πετύχουμε.

Πύρρειος νίκη, με αντίτιμο μια «στραγγισμένη», κοινωνία, αφού διαλέξαμε την εύκολη φορολογία γνωστών εισοδημάτων και κόψιμο μισθών και συντάξεων.

Με τα δύσκολα, δηλαδή τη μείωση του κράτους και τον εντοπισμό και την καταγραφή του πλούτου και της ακίνητης περιουσίας, ούτε καν ασχοληθήκαμε. Μόλις τώρα σκεφτήκαμε το αυτονόητο, την ενεχυρίαση των καταθέσεων υποδίκων και τη ρύθμιση μικρών οφειλών.

Μας λείπουν όμως ακόμη 3,2 δισ. για να «ρεφάρουμε». Για να «μαζέψεις» ένα εκατομμύριο αρκεί ένα ευρώ σε ένα εκατομμύριο συνταξιούχους.

Για να μαζέψεις τα ίδια από «πλούσιους» με φορολογία 50% χρειάζεται μόνο ένας με εισόδημα δύο εκατομμύρια. Για τα 3,2 δισ. χρειάζονται 38.000 άτομα με πραγματικό και φορολογητέο εισόδημα 200.000€.

Τόσοι μάλλον υπάρχουν, ακόμη και τώρα, αλλά το 2010 δεν «βρήκαμε» ούτε χίλιους. Υπάρχει επίσης η ακίνητη περιουσία και ο πλούτος από τη χρυσή εποχή των δανείων και των επιδοτήσεων.

Περιουσιολόγιο και κτηματολόγιο, όμως, δεν φτιάξαμε. Γιατί άραγε; Θα καταφύγουμε λοιπόν πάλι στην «ανήθικη» φορολογία όλων και αδιακρίτως. Το «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά» μετατράπηκε σε «όλα τα τετραγωνικά», αλλά τώρα ο πολίτης και ο συνταξιούχος των 50-100 τετραγωνικών δεν έχει ούτε το ένα ευρώ.

Η αβελτηρία και η ύποπτη αδιαφορία αναμόρφωσης της φορολογικής διοίκησης στο παρελθόν, αλλά και στην κρίσιμη 3ετία 2009-2012, οδηγεί τώρα σε σπασμωδικές ενέργειες, που φτάνουν ακόμη και στα όρια του γελοίου, όταν συνδυάζονται με ανικανότητα στοιχειώδους πρόβλεψης. Για λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια διπλασίασαν την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με θλιβερά αποτελέσματα. Τα χρήματα δεν συγκεντρώθηκαν, αφού ο κόσμος δεν μπορούσε να αγοράσει πετρέλαιο, αλλά, παρά το δώρο Θεού με τον καλό καιρό, κάτι έπρεπε να γίνει.

Οι εισαγωγές ηλεκτρικών συσκευών σίγουρα δεν βοήθησαν το ισοζύγιο συναλλαγών, αλλά ούτε και τα οικονομικά της ΔΕΗ. Αυξήθηκαν μόνο τα ανείσπρακτα και η «βύθιση» τάσης που διέλυσε τις ηλεκτρονικές συσκευές.

Αυξήθηκε και η λαθροϋλοτομία, ακόμη και στο Ψυχικό, αλλά ήρθαμε λίγο πιο κοντά στο Πεκίνο, τουλάχιστον σε ένα δείκτη. Την αιθαλομίχλη και το βουνό νοσηρότητας που θα δούμε στο εγγύς μέλλον.
Για λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια διπλασιάστηκε η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με θλιβερά αποτελέσματα

Ο Λυκούργος Λιαρόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών